Ο Ναός
Ιερός Καθεδρικός Ναός
Αγίας Τριάδος Γλυφάδας
Η ιστορία της Ενορίας αρχίζει το 1962, όταν ο Παναγής Τρακάδας διέθεσε με τη διαθήκη του έκταση 400 τετραγωνικών μέτρων για την ανέγερση μικρού ναού αφιερωμένου στην Αγία Τριάδα.
Οι λιγοστοί τότε κάτοικοι της περιοχής ανήγειραν ένα μικρό παρεκκλήσιο, διαστάσεων 4 × 5 μέτρων.
Με τη συνδρομή των κατοίκων και του Εξωραϊστικού Συλλόγου «Η Μέλισσα», οικοδομήθηκε στη θέση του αρχικού παρεκκλησίου ο πρώτος μεγαλύτερος Ναός της Αγίας Τριάδος, σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής.
Ο Ναός αναγνωρίστηκε επίσημα ως ενοριακός.
Η Ενορία υπαγόταν στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Η Ενορία υπαγόταν στην Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης.
Υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης.
Οι προσπάθειες για την ανέγερση του σημερινού Ναού εντάθηκαν από το 1989. Η άδεια ανεγέρσεως εκδόθηκε το 1993 και στις 5 Ιουνίου 1994 κατατέθηκε ο θεμέλιος λίθος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης κυρό Αγαθάγγελο.
Κατασκευάστηκε ο ημιυπόγειος χώρος, ο οποίος αρχικά χρησιμοποιήθηκε για τη Θεία Λατρεία και σήμερα στεγάζει το Πνευματικό Κέντρο.
Η ανοικοδόμηση του κυρίως Ναού ολοκληρώθηκε σταδιακά, με σημαντική συμβολή τη δωρεά του κτίτορος Αθανασίου Μαρτίνου.
Τα Ιερά Εγκαίνια του Ναού τελέστηκαν από τον μακαριστό Μητροπολίτη Γλυφάδας κυρό Παύλο.
Ο σημερινός Ιερός Καθεδρικός Ναός είναι βυζαντινού ρυθμού, τετράλοβος με τρούλο. Ο επιβλητικός κεντρικός τρούλος δεσπόζει στην αρχιτεκτονική σύνθεση του Ναού και αποτελεί το κυρίαρχο μορφολογικό στοιχείο του οικοδομήματος.
Στον εξωτερικό χώρο του Ιερού Καθεδρικού Ναού βρίσκεται το άγαλμα του Αγίου Ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου, Μητροπολίτου Σμύρνης, μιας από τις εμβληματικότερες μορφές της Εκκλησίας και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Το άγαλμα είναι έργο του γλύπτη Νικολάου Ι. Γεωργίου και τα αποκαλυπτήριά του πραγματοποιήθηκαν στις 24 Μαΐου 2015 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Γλυφάδας κυρό Παύλο. Το μνημείο αποτελεί σημείο αναφοράς στον αύλειο χώρο του Ναού και διατηρεί ζωντανή τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου, ο οποίος μαρτύρησε στη Σμύρνη κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, παραμένοντας μέχρι τέλους κοντά στο ποίμνιό του.
