Η σχέση μας με τον Χριστό περνά μέσα από την Εκκλησία | Κυριακάτικο κήρυγμα π. Ιερωνύμου
Η σχέση μας με τον Χριστό
περνά μέσα από την Εκκλησία
Από το κήρυγμα του
π. Ιερωνύμου Παγώνη
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026
«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ»
Στο κυριακάτικο κήρυγμά του, ο π. Ιερώνυμος αναφέρθηκε στη βαθύτερη σημασία της σχέσης του ανθρώπου με τον Χριστό, αναδεικνύοντας δύο θεμελιώδεις προϋποθέσεις της χριστιανικής ζωής: τη ζωντανή συμμετοχή στην Εκκλησία και την έμπρακτη εφαρμογή του θελήματος του Θεού.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να ενώσει όλους τους ανθρώπους με τον Θεό. Η ένωση αυτή, όμως, δεν αποτελεί μια απομονωμένη ατομική εμπειρία, αλλά πραγματοποιείται μέσα στη ζωντανή κοινωνία της Εκκλησίας.
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού
Η Εκκλησία δεν αποτελεί έναν ακόμη ανθρώπινο θεσμό ανάμεσα στους πολλούς θεσμούς αυτού του κόσμου. Είναι το ευλογημένο Σώμα του Χριστού, με κεφαλή τον ίδιο τον Κύριο και μέλη τους πιστούς.
Η σχέση μας με τον Χριστό δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την Εκκλησία Του. Ο Χριστός δεν είναι ένας «ατομικός Χριστός», προσαρμοσμένος στις προσωπικές αντιλήψεις και επιθυμίες του καθενός, αλλά ο Χριστός της Εκκλησίας.
Ο άνθρωπος καλείται να ζει μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα, συμμετέχοντας στη λειτουργική και μυστηριακή ζωή της.
Μέσα από το Ιερό Βάπτισμα, το Χρίσμα και τη Θεία Ευχαριστία, ο πιστός μετέχει στη ζωή του Σώματος του Χριστού και καλλιεργεί τη ζωντανή σχέση του με τον Θεό.
«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει»
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον λόγο του Κυρίου προς τους μαθητές Του:
«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει».
Με αυτά τα λόγια ο Χριστός φανερώνει τη στενή σχέση ανάμεσα στη δική Του διδασκαλία και στην αποστολή των μαθητών Του.
Οι Απόστολοι κλήθηκαν να μεταφέρουν στον κόσμο το μήνυμα της σωτηρίας. Η αποστολική αυτή μαρτυρία συνεχίζεται μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.
Η αρχική κοινότητα των μαθητών του Χριστού επεκτάθηκε και η ζωή της Εκκλησίας συνεχίζεται μέσα στη λειτουργική σύναξη των πιστών.
Επομένως, η σχέση μας με τον Χριστό δεν είναι ανεξάρτητη από την Εκκλησία, αλλά συνδέεται με την αποστολική πίστη, τη διδασκαλία της και τη συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή.
Η αγάπη προς τον Χριστό εκφράζεται με την τήρηση των εντολών Του
Η δεύτερη βασική προϋπόθεση της πνευματικής ζωής είναι ο καθημερινός αγώνας για την εφαρμογή του θελήματος του Θεού.
Δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι αγαπούμε τον Χριστό. Η αγάπη αυτή χρειάζεται να εκδηλώνεται με πράξεις, με την τήρηση των εντολών Του και με τη συνεχή προσπάθεια να μεταμορφώνεται η ζωή μας σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.
Η συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια και ο προσωπικός πνευματικός αγώνας είναι δύο πλευρές της ίδιας χριστιανικής ζωής.
Ο πιστός δεν καλείται απλώς να γνωρίζει το θέλημα του Θεού, αλλά να αγωνίζεται ώστε αυτό να γίνεται καθημερινά ο δικός του τρόπος ζωής.
Η υπέρβαση του ατομικού θελήματος
Στον πνευματικό αυτόν αγώνα σημαντική θέση κατέχει η εγκατάλειψη του εγωιστικού θελήματος, το οποίο εγκλωβίζει τον άνθρωπο στο εγώ και στον εαυτό του.
Ο χριστιανός καλείται να μην παραμένει προσκολλημένος στις προσωπικές του επιθυμίες, όταν αυτές τον απομακρύνουν από το θέλημα του Θεού.
Αντίθετα, χρειάζεται να καλλιεργεί την αγάπη, το έλεος και την αλήθεια, επιδιώκοντας να ζει σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.
Η αληθινή πνευματική ζωή δεν εξαντλείται σε μια εξωτερική θρησκευτικότητα. Είναι μια διαρκής προσπάθεια να παραδίδουμε τον εαυτό μας στον Χριστό και να εμπιστευόμαστε το θέλημά Του.
Να μην προσπαθούμε να προσαρμόσουμε το θέλημα του Θεού στο δικό μας, αλλά να αγωνιζόμαστε ώστε το θέλημα του Θεού να γίνεται ο δικός μας τρόπος ζωής.
Η ζωή κοντά στον Χριστό είναι ταυτόχρονα ζωή μέσα στην Εκκλησία και καθημερινός αγώνας πνευματικής μεταμόρφωσης.
Η πίστη μας καλεί να συμμετέχουμε στα Ιερά Μυστήρια, να τηρούμε τις εντολές του Θεού και να καλλιεργούμε την αγάπη, το έλεος και την αλήθεια.
Μέσα από αυτή την πορεία ο άνθρωπος αγωνίζεται να υπερβεί τον εγωισμό και να ζήσει πραγματικά την κοινωνία με τον Χριστό.
