Η Οσία Πελαγία
Η Οσία Πελαγία έζησε στην Αντιόχεια κατά τους πρώτους
χριστιανικούς αιώνες. Η ζωή της υπήρξε ένα εντυπωσιακό
παράδειγμα βαθιάς και ειλικρινούς μετανοίας.
Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, όταν άκουσε το κήρυγμα
του επισκόπου Νόννου, συγκλονίστηκε και αποφάσισε να
εγκαταλείψει οριστικά τον προηγούμενο τρόπο ζωής της.
Μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς, κατηχήθηκε,
βαπτίστηκε και αργότερα αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα.
Εκεί αφιερώθηκε στην προσευχή, τη νηστεία και την άσκηση,
ζώντας με ταπείνωση μέχρι την κοίμησή της.
Η μνήμη της Εκκλησίας προβάλλει ιδιαίτερα τη δύναμη
της μετανοίας και το έλεος του Θεού, που δεν αποκλείει
κανέναν άνθρωπο ο οποίος επιστρέφει με ειλικρινή καρδιά.
Ύμνοι της Εορτής
Απολυτίκιον — Ἦχος δ΄
Ἐξ ἀκανθῶν καθάπερ ρόδον εὐῶδες,
τῇ Ἐκκλησίᾳ Πελαγία ἐδείχθης,
ταῖς ἐναρέτοις πράξεσιν εὐφραίνουσα ἡμᾶς·
ὅθεν καὶ προσήγαγες, ὡς ὀσμὴν εὐωδίας,
τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, τὸν σὸν βίον, Ὁσία.
Ὃν ἐκδυσώπει σώζεσθαι ἡμᾶς
παθῶν παντοίων, ψυχῆς τε καὶ σώματος.
Κοντάκιον — Ἦχος β΄
Τὸ σῶμά σου νηστείαις κατατήξασα,
ἀγρύπνοις εὐχαῖς τὸν Κτίστην καθικέτευες,
τοῦ λαβεῖν σῶν πράξεων τὴν τελείαν,
Μῆτερ, συγχώρησιν·
ἣν καὶ ἔλαβες ἀληθῶς,
ὁδὸν μετανοίας ὑποδείξασα.
Απόστολος
Πρὸς Φιλιππησίους 1,20–27
Φιλιπ. α΄ 20–27
20
κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου
ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι,
ἀλλ’ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ, ὡς πάντοτε,
καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς
ἐν τῷ σώματί μου εἴτε διὰ ζωῆς
εἴτε διὰ θανάτου.
21
Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς
καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος.
22
εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκί,
τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου,
καὶ τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω.
23
συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο,
τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι
καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι·
πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον·
24
τὸ δὲ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκὶ
ἀναγκαιότερον δι’ ὑμᾶς.
25
καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα
ὅτι μενῶ καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν
εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν
καὶ χαρὰν τῆς πίστεως,
26
ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ
ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοὶ
διὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας
πάλιν πρὸς ὑμᾶς.
27
Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου
τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε,
ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς
εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν,
ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι,
μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες
τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου.
Νεοελληνική απόδοση
20.
Περιμένω και ελπίζω με όλη μου την καρδιά
ότι σε τίποτε δεν θα ντροπιαστώ,
αλλά με πλήρη παρρησία, όπως πάντοτε,
έτσι και τώρα θα δοξαστεί ο Χριστός
μέσα από το σώμα μου,
είτε με τη ζωή μου είτε με τον θάνατό μου.
21.
Για μένα η ζωή είναι ο Χριστός
και ο θάνατος είναι κέρδος.
22.
Αν όμως το να παραμένω στη σωματική ζωή
σημαίνει ότι μπορώ να συνεχίσω ένα έργο
που φέρνει καρπό, τότε δεν γνωρίζω
ποιο από τα δύο πρέπει να προτιμήσω.
23–24.
Βρίσκομαι ανάμεσα στις δύο επιλογές.
Επιθυμώ να φύγω από αυτή τη ζωή
και να είμαι μαζί με τον Χριστό,
πράγμα που είναι ασύγκριτα καλύτερο·
όμως το να παραμείνω εδώ είναι
περισσότερο αναγκαίο για εσάς.
25–26.
Με αυτή τη βεβαιότητα γνωρίζω ότι θα παραμείνω
μαζί σας, για να προοδεύετε
και να χαίρεστε στην πίστη,
ώστε η χαρά σας εν Χριστώ Ιησού
να γίνει ακόμη μεγαλύτερη
όταν βρεθώ πάλι κοντά σας.
27.
Το σημαντικό είναι να ζείτε
με τρόπο αντάξιο του Ευαγγελίου του Χριστού,
ώστε είτε έρθω και σας δω είτε βρίσκομαι μακριά,
να ακούω ότι παραμένετε σταθεροί
με ένα πνεύμα και μία ψυχή,
αγωνιζόμενοι μαζί για την πίστη του Ευαγγελίου.
Ευαγγέλιο
Κατὰ Λουκᾶν 7,17–30
Λουκ. ζ΄ 17–30
17
καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος
ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ
καὶ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ.
18
Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων.
19
καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς
τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης
ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰησοῦν λέγων·
Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος
ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν;
20
παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν
οἱ ἄνδρες εἶπον·
Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς
ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λέγων·
σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος
ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν;
21
ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ
ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀπὸ νόσων
καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν,
καὶ τυφλοῖς πολλοῖς
ἐχαρίσατο τὸ βλέπειν.
22
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς·
Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ
ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε·
τυφλοὶ ἀναβλέπουσι
καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι,
λεπροὶ καθαρίζονται,
κωφοὶ ἀκούουσι,
νεκροὶ ἐγείρονται,
πτωχοὶ εὐαγγελίζονται·
23
καὶ μακάριός ἐστιν
ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.
24
Ἀπελθόντων δὲ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου
ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους
περὶ Ἰωάννου·
Τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι;
κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;
25
ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν;
ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον;
ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ
καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες
ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν.
26
ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν;
προφήτην;
ναί, λέγω ὑμῖν,
καὶ περισσότερον προφήτου.
27
οὗτός ἐστι περὶ οὗ γέγραπται·
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω
τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου,
ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου
ἔμπροσθέν σου.
28
λέγω γὰρ ὑμῖν,
μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν
προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ
οὐδείς ἐστιν·
ὁ δὲ μικρότερος
ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ
μείζων αὐτοῦ ἐστι.
29
καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας
καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν,
βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου·
30
οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ
τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ
ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς,
μὴ βαπτισθέντες ὑπ’ αὐτοῦ.
Νεοελληνική απόδοση
17–18.
Η φήμη για όσα έκανε ο Ιησούς
διαδόθηκε σε όλη την Ιουδαία
και στις γύρω περιοχές.
Οι μαθητές του Ιωάννη τού διηγήθηκαν
όλα όσα συνέβαιναν.
19–20.
Τότε ο Ιωάννης κάλεσε δύο από τους μαθητές του
και τους έστειλε στον Ιησού να τον ρωτήσουν:
«Εσύ είσαι εκείνος που περιμένουμε να έρθει
ή πρέπει να περιμένουμε κάποιον άλλον;»
21–23.
Εκείνη την ώρα ο Ιησούς θεράπευσε πολλούς
από ασθένειες και πονηρά πνεύματα
και χάρισε σε πολλούς τυφλούς την όρασή τους.
Έπειτα τους είπε:
«Πηγαίνετε και αναγγείλετε στον Ιωάννη
όσα είδατε και ακούσατε:
οι τυφλοί βλέπουν,
οι χωλοί περπατούν,
οι λεπροί καθαρίζονται,
οι κωφοί ακούν,
οι νεκροί ανασταίνονται
και στους φτωχούς κηρύσσεται το χαρμόσυνο μήνυμα.
Και μακάριος είναι εκείνος
που δεν θα κλονιστεί εξαιτίας μου».
24–26.
Όταν έφυγαν οι απεσταλμένοι του Ιωάννη,
ο Ιησούς άρχισε να μιλά στο πλήθος γι’ αυτόν:
«Τι βγήκατε να δείτε στην έρημο;
Ένα καλάμι που το σαλεύει ο άνεμος;
Ή έναν άνθρωπο ντυμένο με πολυτελή ρούχα;
Όσοι ζουν με πολυτέλεια βρίσκονται στα ανάκτορα.
Τι λοιπόν βγήκατε να δείτε;
Προφήτη;
Ναι, σας λέω, και περισσότερο από προφήτη».
27–28.
«Αυτός είναι εκείνος για τον οποίο έχει γραφτεί:
“Στέλνω τον αγγελιοφόρο μου μπροστά σου,
για να προετοιμάσει τον δρόμο σου”.
Σας λέω ότι ανάμεσα σε όσους γεννήθηκαν από γυναίκα
δεν υπάρχει μεγαλύτερος προφήτης από τον Ιωάννη·
όμως και ο μικρότερος στη Βασιλεία του Θεού
είναι μεγαλύτερός του».
29–30.
Όλος ο λαός και οι τελώνες,
ακούγοντας αυτά τα λόγια,
αναγνώρισαν τη δικαιοσύνη του Θεού,
επειδή είχαν δεχθεί το βάπτισμα του Ιωάννη.
Οι Φαρισαίοι όμως και οι νομικοί
απέρριψαν για τον εαυτό τους
το σχέδιο του Θεού,
επειδή δεν δέχθηκαν να βαπτιστούν από τον Ιωάννη.