Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών 11–17 Οκτωβρίου 2026
Των Θεοφόρων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου
Κυριακή 11 Οκτωβρίου — Απόστολος
9 μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.
10 αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, 11 εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.
12 Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρὸς σὲ ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι.
13 Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ.
14 μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι.
15 Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.
Νεοελληνική απόδοση
9–11. Ζητά να αποφεύγονται οι άκαρπες συζητήσεις, οι φιλονικίες και οι μάταιες διαμάχες. Όποιος επιμένει να προκαλεί διαιρέσεις, αφού πρώτα νουθετηθεί, δεν πρέπει να γίνεται αιτία ατελείωτων αντιπαραθέσεων.
12–13. Ο Παύλος δίνει στον Τίτο πρακτικές οδηγίες για τους συνεργάτες του και τον καλεί να τον συναντήσει στη Νικόπολη.
14–15. Οι χριστιανοί πρέπει να μαθαίνουν να βοηθούν στις πραγματικές ανάγκες και να κάνουν έργα που φέρνουν καρπό. Στο τέλος ο Απόστολος στέλνει τους χαιρετισμούς του και εύχεται η χάρη του Θεού να είναι με όλους.
Κυριακή 11 Οκτωβρίου — Ευαγγέλιο
6 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα·
7 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό.
8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
9 Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη;
10 ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.
11 Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ·
12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν.
13 οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται.
14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι.
15 τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.
Νεοελληνική απόδοση
9–11. Οι μαθητές ρώτησαν τον Χριστό τι σημαίνει η παραβολή. Εκείνος τους εξήγησε ότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού.
12. Ο σπόρος κοντά στον δρόμο είναι εκείνοι που ακούν τον λόγο, αλλά δεν τον αφήνουν να ριζώσει μέσα στην καρδιά τους.
13. Ο σπόρος στην πέτρα είναι όσοι δέχονται αρχικά τον λόγο με χαρά, αλλά δεν αποκτούν βαθιές ρίζες και απομακρύνονται όταν έρθει δοκιμασία.
14. Ο σπόρος ανάμεσα στα αγκάθια είναι όσοι αφήνουν τις μέριμνες, τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής να πνίξουν τον πνευματικό καρπό.
15. Η καλή γη είναι οι άνθρωποι που ακούν τον λόγο με καλή και αγαθή καρδιά, τον κρατούν μέσα τους και καρποφορούν με υπομονή.
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου — Απόστολος
12 Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθὼς πάντοτε ὑπηκούσατε, μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον, ἀλλὰ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε·
13 ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας.
14 πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν,
15 ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι, τέκνα Θεοῦ ἀμώμητα ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ,
16 λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, εἰς καύχημα ἐμοὶ εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα.
Νεοελληνική απόδοση
12. Αγαπητοί μου, όπως πάντοτε υπακούατε, όχι μόνο όταν βρισκόμουν ανάμεσά σας αλλά ακόμη περισσότερο τώρα που απουσιάζω, να αγωνίζεστε με σεβασμό και βαθιά συναίσθηση ευθύνης για τη σωτηρία σας.
13. Γιατί ο ίδιος ο Θεός ενεργεί μέσα σας και σας δίνει τόσο την καλή θέληση όσο και τη δύναμη να την πραγματοποιείτε σύμφωνα με το θέλημά Του.
14. Να κάνετε τα πάντα χωρίς γογγυσμούς και άσκοπες αντιλογίες,
15. ώστε να είστε άμεμπτοι και αγνοί, παιδιά του Θεού χωρίς ψεγάδι, μέσα σε έναν κόσμο με παραστρατημένους ανθρώπους, όπου λάμπετε σαν φωτεινά αστέρια.
16. Να κρατάτε σταθερά τον λόγο της ζωής. Έτσι, την ημέρα του Χριστού θα μπορώ να χαίρομαι ότι ο αγώνας μου και οι κόποι μου δεν πήγαν χαμένοι.
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου — Ευαγγέλιο
36 Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ’ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη.
37 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἐν τῇ πόλει ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου
38 καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ κλαίουσα, ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσε, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφε τῷ μύρῳ.
39 ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων· Οὗτος εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι.
40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ φησι· Διδάσκαλε, εἰπέ.
41 δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
42 μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν, εἰπέ, πλεῖον ἀγαπήσει αὐτόν;
43 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν· Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ὀρθῶς ἔκρινας.
44 καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα τῷ Σίμωνι ἔφη· Βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε.
45 φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἀφ’ ἧς εἰσῆλθεν οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας.
46 ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας.
47 οὗ χάριν λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ.
48 εἶπε δὲ αὐτῇ· Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι.
49 καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν;
50 εἶπε δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα· Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.
Νεοελληνική απόδοση
36. Κάποιος Φαρισαίος παρακάλεσε τον Ιησού να φάει μαζί του. Ο Ιησούς μπήκε στο σπίτι του και κάθισε στο τραπέζι.
37. Μια γυναίκα της πόλης, γνωστή για την αμαρτωλή ζωή της, έμαθε ότι ο Ιησούς βρισκόταν εκεί και έφερε ένα αλαβάστρινο δοχείο με μύρο.
38. Στάθηκε πίσω Του, κοντά στα πόδια Του, και έκλαιγε. Με τα δάκρυά της έβρεχε τα πόδια Του, τα σκούπιζε με τα μαλλιά της, τα φιλούσε και τα άλειφε με το μύρο.
39. Ο Φαρισαίος που Τον είχε προσκαλέσει σκέφτηκε: «Αν αυτός ήταν προφήτης, θα ήξερε ποια είναι η γυναίκα που Τον αγγίζει και τι ζωή έχει κάνει».
40. Ο Ιησούς του είπε: «Σίμων, έχω κάτι να σου πω». Κι εκείνος απάντησε: «Πες μου, Διδάσκαλε».
41. «Δύο άνθρωποι χρωστούσαν σε έναν δανειστή: ο ένας πεντακόσια δηνάρια και ο άλλος πενήντα.
42. Επειδή κανείς τους δεν μπορούσε να πληρώσει, ο δανειστής χάρισε και στους δύο το χρέος. Ποιος από τους δύο θα τον αγαπήσει περισσότερο;»
43. Ο Σίμων αποκρίθηκε: «Νομίζω εκείνος στον οποίο χαρίστηκε το μεγαλύτερο ποσό». Ο Ιησούς του είπε: «Σωστά έκρινας».
44. Στρέφοντας το βλέμμα Του προς τη γυναίκα, είπε στον Σίμωνα: «Βλέπεις αυτή τη γυναίκα; Μπήκα στο σπίτι σου και δεν μου έδωσες νερό για τα πόδια μου. Αυτή όμως τα έβρεξε με τα δάκρυά της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της.
45. Δεν μου έδωσες φίλημα καλωσορίσματος, ενώ εκείνη, από τη στιγμή που μπήκε, δεν σταμάτησε να μου φιλά τα πόδια.
46. Δεν άλειψες το κεφάλι μου με λάδι, ενώ εκείνη άλειψε τα πόδια μου με πολύτιμο μύρο.
47. Γι’ αυτό σου λέω ότι οι πολλές αμαρτίες της έχουν συγχωρηθεί, αφού αγάπησε πολύ. Εκείνος όμως που αισθάνεται πως του συγχωρούνται λίγα, αγαπά λίγο».
48. Ύστερα είπε στη γυναίκα: «Οι αμαρτίες σου έχουν συγχωρηθεί».
49. Οι άλλοι καλεσμένοι άρχισαν να αναρωτιούνται μεταξύ τους: «Ποιος είναι αυτός που συγχωρεί ακόμη και αμαρτίες;»
50. Ο Ιησούς είπε στη γυναίκα: «Η πίστη σου σε έσωσε. Πήγαινε με ειρήνη».
Ιερά Αγρυπνία 13 προς 14 Οκτωβρίου — Απόστολος
24 πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι.
25 Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς·
26 ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς καὶ ἀδημονῶν, διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησε·
27 καὶ γὰρ ἠσθένησε παραπλήσιον θανάτῳ· ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτὸν ἠλέησεν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ.
28 σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτόν, ἵνα ἰδόντες αὐτὸν πάλιν χαρῆτε, κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ.
29 προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν Κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε·
30 ὅτι διὰ τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισε, παραβουλευσάμενος τῇ ψυχῇ, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας.
Νεοελληνική απόδοση
Έχω εμπιστοσύνη στον Κύριο ότι σύντομα θα έρθω και εγώ ο ίδιος κοντά σας.
Θεώρησα αναγκαίο να σας στείλω τον Επαφρόδιτο, αδελφό, συνεργάτη και συναγωνιστή μου, τον οποίο εσείς στείλατε για να με βοηθήσει στις ανάγκες μου.
Σας επιθυμούσε όλους και ανησυχούσε επειδή μάθατε ότι είχε αρρωστήσει. Πράγματι, έφτασε κοντά στον θάνατο, αλλά ο Θεός τον ελέησε, και μαζί με εκείνον ελέησε και εμένα, για να μη δοκιμάσω νέα λύπη.
Γι’ αυτό τον στέλνω πίσω με προθυμία, ώστε να χαρείτε όταν τον δείτε και να ανακουφιστώ κι εγώ. Δεχτείτε τον με πολλή χαρά εν Κυρίῳ και τιμάτε τέτοιους ανθρώπους, γιατί διακινδύνευσε τη ζωή του για το έργο του Χριστού, προσφέροντάς μου τη βοήθεια που δεν μπορούσατε να μου δώσετε από κοντά.
Ιερά Αγρυπνία 13 προς 14 Οκτωβρίου — Ευαγγέλιο
22 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καὶ αὐτὸς ἐνέβη εἰς πλοῖον καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης. Καὶ ἀνήχθησαν.
23 Πλεόντων δὲ αὐτῶν ἀφύπνωσε· καὶ κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου εἰς τὴν λίμνην, καὶ συνεπληροῦντο καὶ ἐκινδύνευον.
24 Προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτὸν λέγοντες· Ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα. Ὁ δὲ ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι τοῦ ὕδατος· καὶ ἐπαύσαντο, καὶ ἐγένετο γαλήνη.
25 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ποῦ ἐστιν ἡ πίστις ὑμῶν; Φοβηθέντες δὲ ἐθαύμασαν λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει καὶ τῷ ὕδατι, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
Νεοελληνική απόδοση
Μια ημέρα ο Ιησούς μπήκε σε ένα πλοίο μαζί με τους μαθητές Του και τους είπε να περάσουν στην απέναντι όχθη της λίμνης. Ξεκίνησαν λοιπόν.
Καθώς ταξίδευαν, Εκείνος αποκοιμήθηκε. Ξέσπασε δυνατή ανεμοθύελλα στη λίμνη, το πλοίο άρχισε να γεμίζει νερά και κινδύνευαν.
Οι μαθητές Τον ξύπνησαν λέγοντας: «Διδάσκαλε, Διδάσκαλε, χανόμαστε!» Εκείνος σηκώθηκε, πρόσταξε τον άνεμο και τα κύματα, κι αυτά σταμάτησαν και απλώθηκε γαλήνη.
Τους ρώτησε: «Πού είναι η πίστη σας;» Εκείνοι, γεμάτοι φόβο και θαυμασμό, έλεγαν μεταξύ τους: «Ποιος είναι Αυτός, που προστάζει ακόμη και τους ανέμους και το νερό και Τον υπακούουν;»
Σάββατο 17 Οκτωβρίου — Απόστολος
8 Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ἐβαρήθημεν ὑπὲρ δύναμιν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν·
9 ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν, ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐφ᾿ ἑαυτοῖς, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς·
10 ὃς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ ῥύεται, εἰς ὃν ἠλπίκαμεν ὅτι καὶ ἔτι ῥύσεται,
11 συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τῇ δεήσει, ἵνα ἐκ πολλῶν προσώπων τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν.
Νεοελληνική απόδοση
8. Αδελφοί, δεν θέλουμε να αγνοείτε τη μεγάλη δοκιμασία που περάσαμε στην Ασία. Η πίεση ήταν τόσο βαριά, πέρα από τις δυνάμεις μας, ώστε φτάσαμε να αμφιβάλλουμε ακόμη και για το αν θα ζήσουμε.
9. Μέσα μας αισθανθήκαμε πως είχε εκδοθεί η καταδίκη του θανάτου. Έτσι μάθαμε να μη στηριζόμαστε στον εαυτό μας, αλλά στον Θεό, που ανασταίνει τους νεκρούς.
10. Αυτός μας έσωσε από τόσο μεγάλο κίνδυνο θανάτου και εξακολουθεί να μας προστατεύει. Σε Εκείνον στηρίζουμε την ελπίδα ότι θα μας σώζει και στο μέλλον.
11. Κι εσείς βοηθάτε με τις προσευχές σας για εμάς, ώστε πολλοί άνθρωποι να ευχαριστήσουν τον Θεό για τη χάρη που μας προσφέρει.
Σάββατο 17 Οκτωβρίου — Ευαγγέλιο
1 Ἐγένετο δὲ ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ τῶν σπορίμων· καὶ ἔτιλλον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τοὺς στάχυας καὶ ἤσθιον ψώχοντες ταῖς χερσί.
2 τινὲς δὲ τῶν Φαρισαίων εἶπον αὐτοῖς· Τί ποιεῖτε ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν τοῖς σάββασι;
3 καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε ὃ ἐποίησε Δαυῒδ ὁπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντες;
4 ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔλαβε καὶ ἔφαγε, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ μόνους τοὺς ἱερεῖς;
5 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.
6 Ἐγένετο δὲ καὶ ἐν ἑτέρῳ σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ διδάσκειν· καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά.
7 παρετήρουν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι εἰ ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύσει, ἵνα εὕρωσι κατηγορίαν αὐτοῦ.
8 αὐτὸς δὲ ᾔδει τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶπε τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ξηρὰν ἔχοντι τὴν χεῖρα· Ἔγειρε καὶ στῆθι εἰς τὸ μέσον· ὁ δὲ ἀναστὰς ἔστη.
9 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς· Ἐπερωτήσω ὑμᾶς τί ἔξεστι τοῖς σάββασιν, ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι, ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι;
10 καὶ περιβλεψάμενος πάντας αὐτοὺς εἶπεν αὐτῷ· Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. ὁ δὲ ἐποίησε, καὶ ἀπεκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὡς ἡ ἄλλη.
Νεοελληνική απόδοση
1. Ένα Σάββατο ο Ιησούς περνούσε μέσα από σπαρμένα χωράφια. Οι μαθητές Του έκοβαν στάχυα, τα έτριβαν με τα χέρια τους και έτρωγαν τους σπόρους.
2. Μερικοί Φαρισαίοι τούς είπαν: «Γιατί κάνετε κάτι που δεν επιτρέπεται το Σάββατο;»
3. Ο Ιησούς απάντησε: «Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν πείνασε αυτός και οι σύντροφοί του;
4. Μπήκε στον οίκο του Θεού, πήρε τους άρτους της προθέσεως, έφαγε και έδωσε στους συντρόφους του, αν και μόνο οι ιερείς είχαν δικαίωμα να τους φάνε».
5. Και τους είπε: «Ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου».
6. Ένα άλλο Σάββατο ο Ιησούς μπήκε στη συναγωγή και δίδασκε. Εκεί βρισκόταν ένας άνθρωπος με παράλυτο το δεξί του χέρι.
7. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι παρακολουθούσαν αν θα τον θεράπευε το Σάββατο, για να βρουν αφορμή να Τον κατηγορήσουν.
8. Εκείνος γνώριζε τις σκέψεις τους και είπε στον άνθρωπο: «Σήκω και στάσου στη μέση». Κι εκείνος σηκώθηκε και στάθηκε.
9. Ο Ιησούς τούς ρώτησε: «Τι επιτρέπεται το Σάββατο; Να κάνεις καλό ή κακό; Να σώσεις μια ζωή ή να τη θανατώσεις;»
10. Κοίταξε όλους γύρω Του και είπε στον άνθρωπο: «Άπλωσε το χέρι σου». Εκείνος το άπλωσε και το χέρι του αποκαταστάθηκε όπως το άλλο.
