Η Αγία Γραφή, η Ιερά Παράδοση και η ζωντανή μαρτυρία των Αγίων – Κήρυγμα 11/10/2026
Η Αγία Γραφή, η Ιερά Παράδοση και η ζωντανή μαρτυρία των Αγίων
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τους Θεοφόρους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, κατά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Γλυφάδας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης εκφώνησε κήρυγμα με επίκεντρο την Αγία Γραφή, την Ιερά Παράδοση και τη ζωντανή μαρτυρία των Αγίων.
Μέσα από τις αναφορές του στους Ευαγγελιστές, στους Αγίους Αποστόλους και στους Πατέρες της Εκκλησίας, ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται και διαφυλάσσεται η αλήθεια της πίστεως από γενιά σε γενιά.
Οι Ευαγγελιστές μαρτυρούν τον Χριστό
Ο Σεβασμιώτατος ξεκίνησε από τη μαρτυρία των τεσσάρων Ευαγγελιστών. Επισήμανε ότι οι ιεροί συγγραφείς δεν επιχείρησαν να συντάξουν μια εξαντλητική βιογραφία του Ιησού Χριστού ή να καταγράψουν κάθε λεπτομέρεια της επίγειας ζωής Του. Το κέντρο της ευαγγελικής τους μαρτυρίας είναι η αποκάλυψη ότι ο Ιησούς είναι ο υποσχεμένος Μεσσίας, ο Υιός του Θεού και Σωτήρας του κόσμου.
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος παρουσιάζει ιδιαίτερα τη σύνδεση της ζωής και της διδασκαλίας του Χριστού με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς διασώζει σημαντικά περιστατικά σχετικά με την Υπεραγία Θεοτόκο και την επίγεια ζωή του Κυρίου, ενώ στις Πράξεις των Αποστόλων συνεχίζει την αφήγησή του με την πορεία της πρώτης Εκκλησίας μετά την Ανάσταση και την Ανάληψη.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος παραδίδει γεγονότα και λόγους του Κυρίου που φωτίζουν συμπληρωματικά την ευαγγελική μαρτυρία: τη συνομιλία με τη Σαμαρείτιδα, την ανάσταση του Λαζάρου, αλλά και τις βαθιές διδασκαλίες του Χριστού προς τους μαθητές Του. Η διαφορετική έμφαση των Ευαγγελιστών δεν διαιρεί το μήνυμα, αλλά αναδεικνύει τον πλούτο της ίδιας αλήθειας.
Η Αγία Γραφή και η Ιερά Παράδοση
Από την παρουσίαση των Ευαγγελίων ο Σεβασμιώτατος πέρασε στο ζήτημα της Ιεράς Παραδόσεως. Η διδασκαλία του Χριστού, όπως τόνισε, δεν εξαντλείται στα γεγονότα που καταγράφηκαν στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Οι Άγιοι Απόστολοι μετέδωσαν όσα παρέλαβαν από τον Κύριο τόσο με τον γραπτό όσο και με τον προφορικό λόγο, μέσα στη ζωή της πρώτης χριστιανικής κοινότητας.
Η Ιερά Παράδοση δεν παρουσιάζεται ως κάτι ξένο προς την Αγία Γραφή, αλλά ως η ζωντανή συνέχεια της αποστολικής πίστεως μέσα στην Εκκλησία. Η κοινή προσευχή, η λατρεία, η διδασκαλία και η ζωή των Αγίων αποτελούν το εκκλησιαστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η Αγία Γραφή αναγιγνώσκεται και ερμηνεύεται.
Μέσα από αυτήν την ενότητα του γραπτού λόγου και της ζωντανής εκκλησιαστικής παραδόσεως διαφυλάσσεται το ίδιο μήνυμα: ο Χριστός ήλθε στον κόσμο, αποκάλυψε την αλήθεια του Θεού και κάλεσε τον άνθρωπο στη σωτηρία.
Ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος και οι Άγιοι Πατέρες
Σημαντικό μέρος του κηρύγματος αφιερώθηκε στον τρόπο με τον οποίο οι Άγιοι γνώρισαν και υπερασπίστηκαν την αλήθεια της πίστεως. Ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν στηρίχθηκαν μόνο στην ανθρώπινη μόρφωση, στη λογική επιχειρηματολογία ή στις ιστορικές γνώσεις τους. Ο πνευματικός τους αγώνας, η προσευχή και η καθαρότητα του βίου τους συνδέονταν με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.
Με αναφορές σε παλαιότερους Πατέρες και νεότερους Αγίους, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, αναδείχθηκε η σημασία της βιωματικής γνώσεως του Θεού. Στην εκκλησιαστική παράδοση η θεολογία δεν είναι απλώς διανοητική ενασχόληση· συνδέεται με την προσευχή, τη μετάνοια, την ταπείνωση και την εν Χριστώ ζωή.
Η μαρτυρία των Αγίων Πατέρων έχει ιδιαίτερη σημασία κατά τη σημερινή εορτή της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Οι Θεοφόροι Πατέρες, σε δύσκολες περιόδους για την Εκκλησία, υπερασπίστηκαν την ορθόδοξη πίστη και την τιμητική προσκύνηση των ιερών εικόνων. Η τιμή που αποδίδεται στην εικόνα αναφέρεται στο εικονιζόμενο πρόσωπο, ενώ η λατρεία ανήκει μόνο στον Θεό.
Η Εκκλησία ως τόπος της ζωντανής παρουσίας του Χριστού
Το κήρυγμα κατέληξε σε μία ουσιαστική προτροπή: η πίστη δεν περιορίζεται στη γνώση κειμένων ή στην αποδοχή ορισμένων ιστορικών αληθειών. Καλεί τον άνθρωπο να ζει μέσα στην Εκκλησία και να καλλιεργεί προσωπική σχέση με τον Χριστό μέσα από την προσευχή, τα Ιερά Μυστήρια, τη μετάνοια και την αγάπη.
Ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε την Εκκλησία «κιβωτό της σωτηρίας» και «κιβωτό της αληθείας», υπογραμμίζοντας ότι στο σώμα της Εκκλησίας συνεχίζεται η ζωντανή παρουσία του Κυρίου. Ο Χριστός δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν: παραμένει παρών στη λατρευτική και πνευματική ζωή του λαού Του.
Το μήνυμα της ημέρας ήταν, τελικά, μήνυμα ενότητας και πιστότητας: να παραμένουμε συνδεδεμένοι με την Αγία Γραφή, την αποστολική Παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, καλλιεργώντας την πίστη με ταπείνωση και εμπιστοσύνη στον Θεό.
