Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 – Ε΄ Λουκά | Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι
ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΒ΄ – Ε΄ ΛΟΥΚΑ · ΗΧΟΣ ΠΛ. Α΄ · ΕΩΘΙΝΟΝ ΙΑ΄
Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός
οι Ανάργυροι
«Δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε»
11:00–12:00 · Αίθουσα Ιερού Ναού
Είσοδος από την οδό Αρετής
✥ Εορτολόγιο της ημέρας
Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός, οι Ανάργυροι και Θαυματουργοί, και η μητέρα τους Αγία Θεοδότη.
Όσιος Δαβίδ ο Γέρων, ο εν Ευβοία ασκήσας.
Άγιος Ιάκωβος ο Ιερομάρτυρας, ο εν Αιτωλία, και οι μαθητές του.
Οι Άγιοι της ημέρας
Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός προσέφεραν την ιατρική τους φροντίδα χωρίς χρηματική ανταμοιβή, φανερώνοντας έμπρακτα την αγάπη του Χριστού προς κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο. Η μητέρα τους, Αγία Θεοδότη, συνέβαλε με τη χριστιανική ανατροφή τους στην πορεία της αγιότητάς τους.
Την ίδια ημέρα η Εκκλησία τιμά τον Όσιο Δαβίδ της Εύβοιας, πρότυπο ασκητικής ζωής και πνευματικής καθοδήγησης, καθώς και τον Ιερομάρτυρα Ιάκωβο τον εν Αιτωλία και τους μαθητές του, μάρτυρες πιστότητας στον Χριστό.
📖 Αποστολικό ανάγνωσμα
Α΄ Κορινθίους 12:27–13:7 · των Αγίων Αναργύρων
Ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν. Μὴ πάντες ἀπόστολοι; μὴ πάντες προφῆται; μὴ πάντες διδάσκαλοι; μὴ πάντες δυνάμεις; μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι; μὴ πάντες διερμηνεύουσι; ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα. Καὶ ἔτι καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι.
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται· ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
Νεοελληνική απόδοση του Αποστόλου
Αδελφοί, όλοι εσείς είστε το σώμα του Χριστού και ο καθένας ξεχωριστά ένα μέλος του. Ο Θεός έδωσε διαφορετικές αποστολές και χαρίσματα μέσα στην Εκκλησία: αποστόλους, προφήτες, διδασκάλους, θαυματουργικές δυνάμεις, θεραπεία, διακονία, διοίκηση και γλώσσες. Δεν έχουν όλοι το ίδιο χάρισμα. Να επιδιώκετε τα σπουδαιότερα χαρίσματα· και σας δείχνω έναν ακόμη ανώτερο δρόμο.
Ακόμη κι αν μιλούσα όλες τις ανθρώπινες και αγγελικές γλώσσες, χωρίς αγάπη θα ήμουν μόνο θόρυβος. Ακόμη κι αν είχα προφητική γνώση, βαθιά πίστη και μπορούσα να μετακινώ βουνά, χωρίς αγάπη δεν είμαι τίποτε. Ακόμη κι αν μοίραζα όλη την περιουσία μου ή πρόσφερα τη ζωή μου, χωρίς αγάπη δεν θα ωφελούμουν.
Η αγάπη έχει υπομονή και καλοσύνη· δεν φθονεί, δεν καυχιέται, δεν υπερηφανεύεται. Δεν φέρεται άσχημα, δεν ζητά το συμφέρον της, δεν θυμώνει εύκολα ούτε κρατά λογαριασμό του κακού. Δεν χαίρεται με την αδικία, αλλά με την αλήθεια. Όλα τα υπομένει, όλα τα εμπιστεύεται, για όλα ελπίζει και σε όλα δείχνει καρτερία.
📖 Ευαγγελικό ανάγνωσμα
Κατά Λουκάν 16:19–31 · Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου
Εἶπεν ὁ Κύριος· Ἄνθρωπος τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς. Πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἐπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ.
Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. Καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. Καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ.
Εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν.
Εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.
Νεοελληνική απόδοση του Ευαγγελίου
Ο Κύριος είπε: Ήταν κάποτε ένας πλούσιος που ντυνόταν πολυτελώς και γλεντούσε κάθε ημέρα. Στην πόρτα του βρισκόταν ένας φτωχός, ο Λάζαρος, γεμάτος πληγές, που λαχταρούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα του τραπεζιού του πλουσίου. Ακόμη και τα σκυλιά έρχονταν και έγλειφαν τις πληγές του.
Ο φτωχός πέθανε και οι άγγελοι τον οδήγησαν κοντά στον Αβραάμ. Πέθανε και ο πλούσιος και τάφηκε. Μέσα στα βάσανά του είδε από μακριά τον Αβραάμ και τον Λάζαρο κοντά του. Ζήτησε να σταλεί ο Λάζαρος με λίγο νερό να του δροσίσει τη γλώσσα, γιατί υπέφερε.
Ο Αβραάμ τού υπενθύμισε πως στη ζωή του είχε απολαύσει τα αγαθά του, ενώ ο Λάζαρος είχε γνωρίσει τα βάσανα· τώρα ο Λάζαρος παρηγορείται. Επιπλέον, ανάμεσά τους υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα που δεν μπορεί κανείς να περάσει.
Τότε ο πλούσιος παρακάλεσε να σταλεί ο Λάζαρος στους πέντε αδελφούς του για να τους προειδοποιήσει. Ο Αβραάμ απάντησε ότι έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες και οφείλουν να τους ακούν. Ο πλούσιος επέμεινε ότι θα μετανοούσαν αν πήγαινε κάποιος από τους νεκρούς. Ο Αβραάμ αποκρίθηκε πως, αν δεν ακούν τον Μωυσή και τους προφήτες, δεν θα πειστούν ούτε αν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς.
🎵 Απολυτίκια και κοντάκιο
Αναστάσιμο απολυτίκιο · Ήχος πλ. α΄
Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν· ὅτι ηὐδόκησε σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας, ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ.
Απολυτίκιο Αγίων Αναργύρων · Ήχος πλ. δ΄
Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν· δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.
Κοντάκιο Αγίων Αναργύρων · Ήχος β΄
Οἱ τὴν χάριν λαβόντες τῶν ἰαμάτων, ἐφαπλοῦτε τὴν ῥῶσιν τοῖς ἐν ἀνάγκαις, ἰατροὶ θαυματουργοὶ ἔνδοξοι· ἀλλὰ τῇ ὑμῶν ἐπισκέψει, καὶ τῶν πολεμίων τὰ θράση κατευνάσατε, τὸν κόσμον ἰώμενοι ἐν τοῖς θαύμασιν.
✥ Πνευματικό μήνυμα
Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου φανερώνει την ευθύνη της καρδιάς απέναντι στον άνθρωπο που υποφέρει. Η αυτάρκεια του πλουσίου τον εμπόδισε να δει τον συνάνθρωπο στην ίδια του την πόρτα. Το αποστολικό ανάγνωσμα δείχνει τον αντίθετο δρόμο: όλα τα χαρίσματα αποκτούν νόημα μέσα από την αγάπη.
Οι Άγιοι Ανάργυροι έκαναν αυτή την αγάπη πράξη. Πρόσφεραν τη γνώση και τη φροντίδα τους χωρίς ανταλλάγματα. Η μνήμη τους μας καλεί να αναγνωρίζουμε τον Χριστό στον ασθενή, τον φτωχό και τον παραμελημένο και να προσφέρουμε με διάκριση, ευσπλαχνία και ταπεινοφροσύνη.
Αγίας Τριάδος & Αρετής 78, Γλυφάδα 166 74
210 962 1150
www.agiatriadaglyfada.gr
