Το ήθος του Σταυρού και η αξία του ανθρώπου
Στο σημερινό του κήρυγμα, ο π. Ιερώνυμος αναφέρθηκε στο βαθύτερο νόημα του Σταυρού του Χριστού και στην κατάσταση στην οποία μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος όταν απομακρύνεται από τον Θεό.
Τόνισε ότι ο άνθρωπος μπορεί να φθάσει σε τέτοιο σημείο κακίας και πνευματικού σκοτισμού, ώστε να σταυρώσει ακόμη και τον ίδιο τον Χριστό. Και όταν ο άνθρωπος μπορεί να στραφεί εναντίον του ίδιου του Θεού, τότε μπορεί να «σταυρώνει» και τους άλλους ανθρώπους, μέσα από την κακία, την αδικία, την εκμετάλλευση και την έλλειψη αγάπης.
Ο π. Ιερώνυμος υπογράμμισε ιδιαίτερα ότι οι σταυρωτές του Κυρίου δεν ήταν μόνο οι άνθρωποι εκείνης της εποχής. Δεν πρόκειται απλώς για ένα γεγονός που ανήκει στο παρελθόν. Και σήμερα ο άνθρωπος μπορεί να «σταυρώνει» τον Κύριο, όταν απορρίπτει την αγάπη Του, απομακρύνεται από το θέλημά Του και πληγώνει τον συνάνθρωπό του.
Ο Σταυρός, όμως, δεν φανερώνει μόνο το σκοτάδι στο οποίο μπορεί να οδηγηθεί ο άνθρωπος. Αποκαλύπτει κυρίως το μέγεθος της αγάπης του Θεού και την ανεκτίμητη αξία του ανθρώπινου προσώπου.
Ο άνθρωπος είναι τόσο σημαντικός για τον Θεό, ώστε ο ίδιος ο Θεός γίνεται άνθρωπος, κατεβαίνει στη γη και φθάνει μέχρι τον Σταυρό και τα καρφιά για χάρη του ανθρώπου. Η αγάπη του Θεού προηγείται και αποτελεί το μέτρο με το οποίο αποκαλύπτεται η πραγματική αξία κάθε ανθρώπου.
Το μήνυμα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις ημέρες μας, όπου η ανθρώπινη αξία μπορεί εύκολα να υποτιμηθεί και ο άνθρωπος να μετατραπεί σε αντικείμενο χρήσης και εκμετάλλευσης.
Ο Σταυρός του Χριστού μάς υπενθυμίζει ότι κάθε ανθρώπινο πρόσωπο έχει μοναδική αξία. Το μέτρο αυτής της αξίας αποκαλύπτεται μέσα από την ίδια την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο.
Ο Χριστός εγκαινιάζει έναν καινούργιο τρόπο ζωής: το ήθος του Σταυρού. Είναι το ήθος της ταπείνωσης, της θυσίας, της προσφοράς και της ανιδιοτελούς αγάπης.
Ως τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ο Χριστός αφήνει τη δόξα της Θεότητος, λαμβάνει την ανθρώπινη φύση και κατεβαίνει μέχρι τον πεπτωκότα άνθρωπο. Κατεβαίνει μέχρι εκεί όπου βρίσκεται ο άνθρωπος, για να τον σηκώσει και να τον οδηγήσει προς τον Θεό.
Αυτήν την αγάπη καλείται να κηρύττει και να βιώνει η Εκκλησία: μία αγάπη ελεύθερη και ανιδιοτελή, η οποία δεν περιορίζεται στα λόγια, αλλά γίνεται πράξη και καθημερινός τρόπος ζωής.
